روشنفکری غرب زده ایرانی

11 بهمن 1393 کد خبر : 988612487 | بازدید : 3660

 

 

روشنفکری ایرانی" هم برای خودش عالمیست.

 

البته این خوره روانیست بیشتر، تا هر چیز دیگر. نوعی ابراز "عقده" است که سعی دارد در لابلای حرفهای روتوش خورده "ایسم دار" و دهان پر کن، و در ظاهری شیک عرضه شود.

بگذریم که هر چقدر هم که از ویژگی های خارق العاده این موجود عجیب گفته شود، باز هم حرف برای گفتن زیاد خواهد بود.

***

فقط یک روشنفکر ایرانی غربزده میتواند عریانی مطلق کسی در برابر دوربین را به لطایف الحیل توجیه کند، و آن را نوعی "از خودگذشتگی آزادی خواهانه"برای "اعتراض" بداند.

بیماری عجیبی ست واقعا. روشنفکری ایرانی نوعی بیماری است که از عقده‌های فروخورده و نداشتن ها و بی توجهی ها نشأت گرفته است. یک سندرم دیده نشدگی و یا میل به زیاد دیده شدن.

عریانی یک ایرانی در برابر دوربین، نشان گر خودکم بینی و فریاد ملتمسانه "به من نگاه کنید" است. یعنی رو کردن هر چه که میتوان برای دیگری نشان داد تا توجهات را به خود جلب کند.

مازوخیسم اجتماعی، بیماری‌ای است که می‌خواهد خود را تا سر حد فاحشگان در هم خوابگی خیال هر هوسرانی پایین بیاورد. یک فاحشه عمومی و رایگان که برای پست ترین آدمها هم در دسترس باشد.

یک سقوط آزاد برای دیده شدن.

باید از او پرسید، زین پس برای جلب نظرها، برای رو کردن چه خواهد داشت؟ چیزی هم مانده است؟!

 

نویسنده: مهدی مهاجری

 

انتهای پیام/ی




تگها: صبح محلات, شهرستان محلات, روشنفکری ایرانی, محلات, برهنگی ظاهری

دیدگاه کاربران
نام:*
ایمیل:*
متن نظر:
کد را وارد کنید: *